Η μετάνοια αναδημιουργεί τον άνθρωπον.. ( ΓέρονταςΕφραίμ Φιλοθεΐτης )

Το να πέσωμεν και να τραυματισθώμεν, τούτο έξεστι τοις ανθρώποις, εφ’ όσον και αν μία ημέρα εστίν η ζωή του ανθρώπου επί της γης, έγκειται η διάνοια αυτού επί τα πονηρά εκ γεννήσεως αυτού, αλλά το να πέσωμεν και να μείνωμεν εν τω πτώματι, τούτο ουχί ανθρώπινον. Η μετάνοια αναδημιουργεί τον άνθρωπον, αύτη εδόθη, ίνα θεραπεύη την ψυχήν μετά το βάπτισμα, και εάν αύτη έλειπεν, σπανίως θα εσώζετο άνθρωπος. Δια τούτο η αρετή της μετανοίας δεν έχει τέλος εφ’ όσον υπάρχει πνοή ζωής εν τω ανθρώπω, διότι έξεστι και τοις τελείοις να σφάλλουν. Τέκνα μου, οσάκις ίδητε τον λογισμόν να σας ελέγχη δι’ αμαρτίαν τινά, αμέσως πάρετε το φάρμακον, μετανοήσατε, κλαύσατε, εξομολογηθήτε, και ιδού επανέρχεσθε εις την προτέραν και καλυτέραν κατάστασιν.

ΓέρονταςΕφραίμ Φιλοθεΐτης

We must maintain a humble mindset

Above all, we should maintain a humble mindset. We must believe  that everything we accomplish is due to God’s help.
“What do you have that you did not receive? Now if you did indeed receive it, why do you boast as if you had not received it?”(1 Cor. 4:7) . Whatever we have, we have received it all from God.
Did you assist someone with your own hands? Very well. Didn’t God give you your hands? Did you say a good word with your mouth? Did you
save someone with your good advice? Do not boast! God gave you both your mouth and the ability to speak. Did you use your feet to run and serve others? Well, they also belong to God. Did you praise God with your heart, with your inner voice, and with your inherent logic? Did you have good thoughts about God and your neighbor? Again, the heart and mind are also God’s. Did you
perhaps even desire to be born? No! It was God Who brought you into existence. Since everything is a gift from God and all things must serve Him, then what can you possibly offer to God?
This is why Christ said to His disciples, “When you have done all that you were ordered to do, you must know that you are simple and worthless slaves”(cf. Lk. 17:10).
“I give to you [says Christ], and then you give to others. If I had not given to you, you would have nothing to give. You did not conceal the gift, but you transmitted it and multiplied it.
”Hence, what is rewarded is the desire to perform virtue, as in the parable of the talents (vid. Mt. 25:15-28). 
 
Elder Ephraim of Arizona 
from the book 
The Art of Salvation

http://www.stnektariosmonastery.org/weeklymessage.pdf 

The greatest temple, in which God delights to dwell, is that which He skillfully crafted with His own hands...

The greatest temple, in which God delights to dwell, is that which He skillfully crafted with His own hands—our entire being, our soul, as long as it is pure. Purity of heart consists in the nous being free from evil thoughts, from which evil and passionate feelings originate which cause the body to be passionately excited. For it is then that both soul and body are defiled, and to a certain degree their purity and spotlessness are lost. The first evil and passionate thought—but primarily the corresponding passionate fantasy—is the starting point of all forms of sin. No sin occurs in deed if an evil thought does not precede it by means of the imagination. Therefore, in order to attain the greatest good—purity in the full sense of the word—we need to purify our nous from sinful imaginations and thoughts. Only in this way is purity acquired with a firm foundation. If we want to stop doing evil deeds without paying attention to our inward thoughts, we labor in vain. When we have taken care to purify our soul, the God of glory will dwell in it and it will become His holy and luxurious temple, giving forth the fragrance of the incense of unceasing prayer to Him.

Elder Ephraim of Arizona

Τι μεγαλείόν εστιν η θεία λειτουργία! ( ΓέρονταςΕφραίμ Φιλοθεΐτης )

Τι μεγαλείόν εστιν η θεία λειτουργία! 

Όταν ο Θεός επιβλέπη εις τον ταπεινόν λειτουργόν Του, πόσον αυτός αισθάνεται την μεγαλοπρέπειαν της λειτουργίας, πόσον ωφελούνται οι μνημονευόμενοι! Πόσον τιμά ο Θεός τον άνθρωπον, να κατέρχεται μετά των αγγελικών ταγμάτων εις κάθε λειτουργίαν και να τρέφη τον άνθρωπον με το πανάγιον Σώμα και Αίμα Του! Πάντα γαρ απέδωκεν ημίν. Ποίον πράγμα υπάρχει σωματικόν ή πνευματικόν, φθαρτόν ή άφθαρτον, το οποίον μας υστερεί! Ουδέν. Εάν μας δίδη καθημερινώς το τεθεωμένον άγιον Σώμά Του και Αίμά Του ποίον εστι τούτων ανώτερον; Βεβαίως ουδέν. Εν ποίοις μυστηρίοις ηξίωσεν ο Θεός τον χοϊκόν άνθρωπον να λειτουργή! Ω, αγάπη ουρανία, ανεκτίμητος. Μία σταγών θείας αγάπης υπερβαίνει πάσαν αγάπην υφήλιον, σωματικήν, εγκόσμιον.
 
ΓέρονταςΕφραίμ Φιλοθεΐτης

Bolster your courage for a new struggle ....

Bolster your courage for a new struggle, and thus you will repel every thought of cowardice and discouragement. We must continually revive our strength and regroup our front of resistance, as the devil also does. Do not let an incidental fall—or even continual falls—drive you to despair. Our objective is not to turn our backs to the enemy in despair, so that he cannot boast before God and so that we do not sadden Him. Courage and bravery are appropriate for strugglers when they are struggling not for ephemeral crowns that fade, but for everlasting ones that are incorruptible! So blessed are all who will have their lamps lit with oil in them. With joy and exultation they will enter along with Christ into the eternal wedding, full of spiritual delight.

Elder Ephraim of Arizona

Κάνε υπομονήν εις τα παιδιά σου ( ΓέρονταςΕφραίμ Φιλοθεΐτης )

Τέκνον μου, κάνε υπομονήν εις τα παιδιά σου, τι να κάνωμεν, είναι ζωηρά βέβαια, αλλά δεν γίνεται και διαφορετικά, όπως και να έχη το πράγμα, ημείς πρέπει να κάμνωμεν υπομονήν. Μη τα βάζης τα πράγματα μέσα σου, δηλαδή μη τα πολυκοσκινίζης, μη ζητής λεπτομέρειες, διότι στενοχωρουμένη συνεχώς θα βλαβής εις την υγείαν σου και τότε θα είναι χειρότερα. Μόνον παράβλεπε και πρόσθεσε προσευχήν και η προσευχή κάνει θαύματα, και τότε θαυματουργικώς, χωρίς κόπον θα γίνουν ήρεμα και ήσυχα παιδάκια. Πολλά παιδιά υπήρξαν ζωηρότατα όταν ήσαν μικρά, μετά όμως έγιναν θαυμάσια κατά πάντα. Και τα ζωηρά συνήθως είναι και έξυπνα και μεθαύριον μπορεί να αποδώσουν πολλά. Παιδί μου, μη χάνης το θάρρος σου, και εγώ όσον ζω εις αυτόν τον μάταιον κόσμον, συν Θεώ, ελπίζω να σε βοηθώ, εις κάθε σου δυσκολίαν. Γνωρίζω ότι συνεχώς επιφορτίζομαι ευθύνας και επομένως συστέλλεται ο χρόνος της ελευθερίας μου, αλλ’ όμως εγώ θα προσπαθώ να σας βοηθώ, με όσας δυνάμεις θα μου εναπομένουν.

ΓέρονταςΕφραίμ Φιλοθεΐτης 

Struggle upon the raging waves; call upon the only all-powerfull God .....

It is very consoling, my child, that each one of us will receive his reward based on how much he has labored for the love of Christ. It involves much labor to bear the burden of souls in the present era which is ruled by egotism and self will. Let us not lose our courage; for invisibly present is Jesus, Who will rebuke the stormy sea of trials and bring the calm of grace. Struggle upon the raging waves; call upon the only all-powerfull God: “Lord, Lord, look down from heaven and behold my trials and perfect my soul to do Thy will, for Thou art my God.” (cf. Ps. 79:15-16 ).

Elder Ephraim of Arizona

Ας μη χάνωμεν το θάρρος μας, διότι αοράτως πάρεστιν ο Ιησούς... ( Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης )

Παρήγορον πολύ είναι, παιδί μου, το ότι ο καθείς θα πληρωθή βάσει των κόπων, που κατέβαλε δια την αγάπην του Χριστού. Έχει πολύν κόπον το πράγμα, όταν κανείς σηκώνη ψυχάς της σημερινής εποχής, που διέπει ο εγωϊσμός και το ίδιον θέλημα.
Ας μη χάνωμεν το θάρρος μας, διότι αοράτως πάρεστιν ο Ιησούς, που θα επιτιμήση την τρικυμιώσαν θάλασσαν των πειρασμών και θα φέρη την γαλήνην της χάριτος.
Αγωνίζου επάνω εις τα αφρισμένα κύματα, εσύ επικαλού τον μόνον παντοδύναμον Θεόν: «Κύριε, κύριε, επίβλεψον εξ ουρανού, και είδε τους πειρασμούς μου και κατάρτισε την ψυχή μου εις το ποιείν Το θέλημά Σου, ότι Συ ει ο Θεός μου».

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης 

When the door of the age to come opens, and when the present world is destroyed, then our nature will be restored to its original state...

All the labor, toil, and temptations in this life, my blessed child, cannot be compared with that blessed life. Even if we had thousands of lives and sacrificed them all, we would not have done anything significant in comparison with the future glory in which Christ the Master longs to establish us through His precious and life-giving Blood! This is why the Apostle Paul says, “The sufferings of this present time are not worthy to be compared with the glory which shall be revealed in us.” (Rom. 8:18 ). Furthermore, reflect that man “withers like a flower and passes like a dream,” (cf. Is. 40:6-8 ), and that “when the trumpet sounds, all the dead will rise as if in an earthquake” (cf. 2 Thes. 4:16 ) to meet Christ. 

When the door of the age to come opens, and when the present world is destroyed, then our nature will be restored to its original state. The Lord “will transform our lowly body that it may be conformed to His glorious body.” (Phil. 3:21 ). Our nature, which groans and travails together with all of creation, (cf. Rom. 8:22 ), awaits the glorious revealing of the children of God with an intence yearning. “For the earnest expectation of the creation eagerly waits for the revealing of the sons of God.” (Rom. 8:19 ). The grandeur of man, whom God raises to such heights and glory, is unrivaled! Yet we passionate sinners are unaware of and indifferent to these great riches, and our way of thinking is completely earthly. Just think: this body which is fetid dirt is counted worthy to be conformed to God’s glory, to become angelic! (cf. Phil. 3:21 ). 

Now, men are material in comparison to the angels, which are purely spiritual beings. Angels in comparison to God are somewhat “material”. They are not purely spiritual as God is, Who is unapproachable light. In this manner men will also become angelic then. Then, a single unity of the fullness of the Church, of the faithful with Christ will occur. How tenderly and paternally our Lord puts it: “Father,” He said to His Father, “I desire that they also whom Thou hast given Me may be with Me where I am, that they may behold My glory which Thou hast given Me” (Jn. 17:24 ). 

Can worldly riches compare with these words of God? If only we were there where our Lord is, where angels shudder and tremble to approach! O hidden wisdom and infinite wealth of God!

Κάνε λοιπόν υπομονήν, προσεύχου, νουθέτει, ελπίζοντας εις τον Κύριον....( Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης )

Ας μη λησμονώμεν, τέκνον μου, ότι όλοι οι άγιοι διήλθον αυτό το καμίνι των θλίψεων υπό διαφόρους μορφάς, συμφώνως έκαστος προς ο εκλήθη επάγγελμα. 

Εάν ρίψωμε μία ματιά εις τον πολυθρύλητον βίον και πολιτείαν της αγίας Αυγούστης Θεοφανούς, θα ίδωμεν συσσωρευμένας τας θλίψεις, την μίαν κατόπιν της άλλης, καθ’ όλην την πολυβασανισμένην ζωήν της. Έπασχε πολύ, παντοιοτρόπως προσεπάθει, ίνα δια μέσου νουθεσιών και προσευχών και δακρύων και παραδειγμάτων επιστρέψη τον εξοκείλαντα εις την αμαρτίαν αυτοκράτορα, τον σοφόν Λέοντα, τον νόμιμον σύζυγόν της. Αυτός ήτο καθ’ ολοκληρίαν ο σταυρός της αγίας αυτής ψυχής, καθ’ όλην την ζωήν της. Και αυτά τα βάσανα με τα καλά έργα της, την αγίασαν. Κάνε λοιπόν υπομονήν, προσεύχου, νουθέτει, ελπίζοντας εις τον Κύριον, « Μακάριος ανήρ ος ελπίζει επ’ αυτόν» ( Ψαλμ. 33,8 ). Ούτως εχαράχθη του ανθρώπου ο βίος επί της γης, εφ’ όσον εξέπεσεν από την αθανασίαν, τρυγά τώρα τους καρπούς, ους εγέννησεν η παρακοή.
Όσον και αν θελήση κανείς, όσον και αν προσπαθήση και νομίση ότι θα ζήση άνευ θλίψεων, δεν θα ημπορέση να το κατορθώση, διότι ο πειράζων εμπεριπατών την υπ’ ουρανόν και περιελθών την γην, πάντας κοσκινίζει και ποτίζει το φαρμάκι των θλίψεων της κατάρας του νόμου. Όπου και αν κοιτάξης, όποιον και αν ερωτήσης, όλοι ως εξ ενός στόματος θα ομολογήσουν ότι κάποιο αγκάθι τους κεντά και πονούν. 

Υπάρχει όμως διαφορά θλίψεως από θλίψιν, θλίβονταί τινες, διότι δεν ημπορούν να απολαύσουν αθεμίτους πράξεις, τούτο ένοχος θλίψις. Θλίβονται άλλοι νομίμως και ευλόγως, τούτο φυσικόν αποτέλεσμα.

 Όταν όμως υπάρχη και η πνευματική γνώσις, αι θλίψεις εμβολιάζονται εις τον υπομένοντα προς αγιασμόν. Τούτο ακριβώς διεπράχθη και εις την αγίαν Θεοφανώ, νομίμως έπασχε, διότι ο σύζυγός της εξηπάτα αυτήν, εκείνη όμως με πνευματικάς γνώσεις και νουθεσίας και χριστιανικόν παράδειγμα, υπομένουσα, κλαίουσα, προσευχόμενη ανέθετε τα πάντα μετ’ ελπίδος εις τον Θεόν. Και δια ταύτα πάντα εκεντρίσθη εις το νόμιμον η αγιότης. Δια τούτο υπόμεινον ταύτα πάντα, αγιάζου δια μέσου των θλίψεων, ευχαρίστει τον Θεόν, όπου σε παιδεύει προσκαιρα, ίνα σε αναπαύση αιώνια! Εγώ εάν ίδω, ή ακούσω ότι ο τάδε ζη άνευ θλίψεων και ευημερεί κατά πάντα τα θελήματα αυτού, τούτο το θεωρώ ως εγκατάλειψιν Θεού! Εμάς ας μας κατατάξη ο Θεός με τους πάσχοντας, ίνα γραφή το όνομά μας εις την βίβλιον της ζωής και μη μείνωμεν έξω του Θείου Νυμφώνος του Χριστού.

 Όσον και αν θλιβώμεν, μίαν ημέραν όλα θα λήξουν και θα ξεχασθούν, μόνον είτε κακόν είτε καλόν, τούτο θα μείνη, δια να ακολουθήση την ψυχήν μέχρι του κριτηρίου, όπου θα ακούση την μεγάλην απόφασιν. Τούτο πολλάκις με αλλοιώνει και κλαίω, το τι θα απολογηθώ εις το κριτήριον του Χριστού εγώ ο ανάξιος ιερεύς. Να εύχεσαι δι’ εμέ να μη καταδικασθώ.

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης