Ο Γέροντας Εφραίμ εμφανίστηκε σε μία γυναίκα...Είναι έγκυρο.... ( Γέροντας Εφραίμ ο Φιλοθεΐτης )

Ο Γέροντας Εφραίμ ο Φιλοθεΐτης που ασκήτεψε και στην Αριζόνα, εμφανίστηκε σε μία γυναίκα που βρισκόταν μαζί με τη νύφη της, όχι στον ύπνο της γυναίκας αλλά σε κατάσταση εγρήγορσης.

 
Κάποια στιγμή η γυναίκα χάθηκε και αυτό διήρκεσε 10 λεπτά περίπου , όπως είπε η νύφη της που την παρακολουθούσε. Γιατί η ίδια δεν κατάλαβε πόσο χρόνο ήτανε η οπτασία.

 
Ήταν κάτι πρωτόγνωρο για την ίδια (το περιεχόμενο της συνομιλίας γιατι τον γέροντα τον εχει ξαναδεί μετα την κοίμησή του κ καθ' ύπνον κ ξύπνια) και για αυτό φυσικά πήρε το πνευματικό της συγκλονισμένη, για να ρωτήσει αν αυτό που είδε ήταν πλάνη ή αν ήτανε πραγματικότητα.

 

Είδε το γέροντα Εφραίμ ο οποίος ήταν πολύ λυπημένος και προσπαθούσε να μεταπείσει το Χριστό για τα γενόμενα (αυτά βέβαια συμβαδίζουν και με όσα έλεγε ο γέροντας όσο ήταν εν ζωή).

Και της είπε:
Μετάνοια μετάνοια μετάνοια...
Ο Χριστός είναι πολύ θυμωμένος....
Δεν έπρεπε οι σημερινοί άνθρωποι να είμαστε σε αυτή την πνευματική κατάσταση που βρισκόμαστε....
Έρχονται πολύ μεγάλα κακά, δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο....
Αλοίμονο τι σας περιμένει, μετανοείτε όσο υπάρχει καιρός....

Να γονάτιζετε και να κλαίτε, να ρίξετε δάκρυα μετανοίας μήπως και ο Χριστός μαλακώσει...
Αυτό έχει να κάνει και με αυτά που γίνονται στην Αμερική....

Πολύς κόσμος θα φύγει με αυτά που έρχονται, πολύς κόσμος θα φύγει (Θα πεθάνει)....
Δεν έχετε έλεος αναμεταξύ σας...Δεν έχετε έλεος...
Είστε σκληροί, ο ένας να φάει τον άλλον...
Της είπε: αυτά να τα πεις στον πνευματικό σου και στους άλλους....

Αυτή που είδε το όραμα ήταν πνευματικοκόρη του γέροντα Εφραίμ από παλιά, η οποία είχε επικοινωνία με τον Γέροντα μέχρις ότου ο Γέροντας ήταν εν ζωή.

Είναι έγκυρο. Την ξέρω την γυναίκα αυτή κ την οικογένειά της. Ειναι αγιασμένη ταπεινή ψυχή. 

Όποιος θα πη πως δεν έχει αμαρτήσει, αυτός θα έχει πει το μεγαλύτερο ψέμα.... ( Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης )

Η αμαρτία είναι τραύμα στην ψυχή, πληγή στην συνείδησι που μας πονάει, τραύμα στο σώμα του Χριστού, στην Εκκλησία, της οποίας είμαστε μέλη. 

Η αμαρτία είναι κάρφωμα και ξανακάρφωμα στο Χριστό. Ποιος δεν έχει τραυματισθεί από την αμαρτία; ποιος δεν έχει αμαρτήσει με τα λόγια, με τις πράξεις του, με τους λογισμούς; ποιος δεν κτυπήθηκε κατάστηθα από τις τύψεις της συνειδήσεως; 

Όποιος θα πη πως δεν έχει αμαρτήσει, αυτός θα έχει πει το μεγαλύτερο ψέμα....

Αλλ' εάν η αμαρτία είναι το τραύμα, η μετάνοια είναι το φάρμακο, είναι το ευλογημένο δώρο του Θεού στον άνθρωπο....



Πολλοί χριστιανοί, με ευλαβή πόθο, αναζητούν να βαπτιστούν στον Ιορδάνη ποταμό, αλλ' όσες φορές και αν μπούνε στον Ιορδάνη ποταμό και όσα μπουκάλια αγιασμό και αν πιούμε, αν δεν μετανοήσουμε δεν σωζόμεθα. Κοντά μας, δίπλα μας, είναι ο Ιορδάνης ποταμός. Κυλάει μέσα στην Εκκλησία, είναι η γλυκεία μετάνοια και εξομολόγησις. 

Ας λουσθούμε μέσα στην μετάνοια, διότι με αυτήν σβήνουν όλα τα αμαρτήματα. Και το λουτρό της μετανοίας είναι το δεύτερο βάπτισμα. Αυτό δε το λουτρό του θεϊκού βαπτίσματος, που λέγεται μετάνοια, γίνεται συνειδητά και αποφασιστικά. Πλένομαι, για να μη ξαναλερωθώ, ασχέτως αν δεν τα καταφέρω. Πλην πλένομαι με την απόφασι να μη ξαναλερώσω τον χιτώνα της ψυχής μου. 

Το έλεος του Θεού είναι ανταπόκρισις στη μετάνοια του ανθρώπου. Με τον ερχομό του Χριστού, η μετάνοια δεν είναι απλώς μεταμέλεια και εξομολόγησις αμαρτιών, αλλ' είναι άφεσις, συγχώρησις, εξάλειψις τελεία των αμαρτιών. Η μετάνοια είναι ένας θρήνος που οδηγεί στην χαρά. Είναι το χαροποιό πένθος. 

Η μετάνοια είναι η σπορά των δακρύων, που φέρνει το θερισμό της λυτρώσεως...

 Με την αμαρτία χάνουμε την ηρεμία της συνειδήσεως. Με το κλάμα της μετανοίας παίρνουμε πίσω αυτό που χάσαμε. Με την αμαρτία χάνουμε το πολυτιμώτερο αγαθό, την ψυχή μας. Πεθαίνει η ψυχή μας. Και αν κλάψουμε για τις αμαρτίες μας, θ' αναστηθή η ψυχή μας....

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης

Πολλοί χριστιανοί , αναζητούν να βαπτιστούν στον Ιορδάνη ποταμό... ( Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης )

Πολλοί χριστιανοί, με ευλαβή πόθο, αναζητούν να βαπτιστούν στον Ιορδάνη ποταμό, αλλ' όσες φορές και αν μπούνε στον Ιορδάνη ποταμό και όσα μπουκάλια αγιασμό και αν πιούμε, αν δεν μετανοήσουμε δεν σωζόμεθα. Κοντά μας, δίπλα μας, είναι ο Ιορδάνης ποταμός. Κυλάει μέσα στην Εκκλησία, είναι η γλυκεία μετάνοια και εξομολόγησις. 

Ας λουσθούμε μέσα στην μετάνοια, διότι με αυτήν σβήνουν όλα τα αμαρτήματα. Και το λουτρό της μετανοίας είναι το δεύτερο βάπτισμα. Αυτό δε το λουτρό του θεϊκού βαπτίσματος, που λέγεται μετάνοια, γίνεται συνειδητά και αποφασιστικά. Πλένομαι, για να μη ξαναλερωθώ, ασχέτως αν δεν τα καταφέρω. Πλην πλένομαι με την απόφασι να μη ξαναλερώσω τον χιτώνα της ψυχής μου.


Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης

«Είμαι τόσο πολύ αμαρτωλός, που αμφιβάλλω για την σωτηρία μου...» ( Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης )

«Είμαι τόσο πολύ αμαρτωλός, που αμφιβάλλω για την σωτηρία μου...». 

Αδελφέ μου συναμαρτωλέ! Ο Παράδεισος δεν είναι για τους αναμάρτητους. Είναι για τους αμαρτωλούς. 

Ο Παράδεισος είναι γεμάτος από αμαρτωλούς που μετανόησαν. Είναι και για μας ανοικτός ο Παράδεισος. 

Αρκεί να κάνουμε το πρώτο βήμα εμείς, το βήμα της μετάνοιας. Τότε σπεύδει ο Θεάνθρωπος Κύριος να κάνη δέκα βήματα για να μας αγκαλιάση, είναι τα βήματα του ελέους και της συγγνώμης.

Με πόνο θερμής προσευχής ας πούμε:

Κύριε Ιησού Χριστέ, δώρησέ μας αληθινή, δακρύβρεκτη μετάνοια. Εσύ μάς έμεινες μοναδική Ελπίδα σωτηρίας. Είσαι η Αλήθεια μέσα σε τόσα ψέματα. Είσαι η Χαρά μας μέσα σε τόσες θλίψεις. Είσαι η Λύτρωσίς μας μέσα σε τόση αμαρτία. Είσαι η Ειρήνη μέσα σ' ένα κόσμο τόσο ταραγμένο.

Δόξα τη μακροθυμία και τη Ανοχή σου Κύριε. Αμήν.

 

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης 

Μη ντρέπεσαι να πης τις αμαρτίες σου. ( Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεϊτης )

«Μετανοώ, αλλά ντρέπομαι να ομολογήσω τ' αμαρτήματά μου. Είναι τόσα πολλά, ώστε ντρέπομαι να τα παρουσιάσω στον εξομολόγο κληρικό». Η ντροπή πρέπει να υπάρχη, αλλά προ, όχι μετά την αμαρτία. Να ντρεπώμεθα να διαπράξωμε το κακό, να μη ντρεπώμεθα να ομολογήσουμε το κακό. 

Η μετάνοια εκφράζεται σαν ομολογία των αμαρτημάτων, σαν εξαγόρευσις. Μη ντρέπεσαι να πης τις αμαρτίες σου. Κάποτε θα γίνη η αποκάλυψις των αμαρτημάτων μας. Ή θα τις αποκαλύψουμε εμείς, μόνοι μας, μπροστά σ' ένα πρόσωπο, στον πνευματικό, ή θα τις αποκάλυψη ο Θεός την ήμερα εκείνη μπροστά σ' όλους τους αγγέλους και τους ανθρώπους. Αν προλάβουμε πρώτοι να κατηγορήσουμε τον εαυτόν μας με την μετάνοια, εξαλείφονται όλες οι αμαρτίες μας και αθωωνόμαστε.

 Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεϊτης

Η μετάνοια έχει μεγάλη δύναμη. ( Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεϊτης )

Η μετάνοια έχει μεγάλη δύναμη. 

Παίρνει το κάρβουνο και το κάνει διαμάντι. Παίρνει τον λύκο και τον κάνει αρνί.

 Παίρνει τον άγριο και τον κάνει άγιο. 

Παίρνει τον αιματοβαμμένο ληστή και τον κάνει πρώτο κάτοικο του Παραδείσου. 

Ακριβώς, επειδή έχει τέτοια δύναμι η μετάνοια, γι' αυτό ο Διάβολος αγωνίζεται ν' αποτρέψη τον άνθρωπο από την μετάνοια. Έτσι εξηγούνται οι αντιρρήσεις πολλών ανθρώπων ως προς την μετάνοια και την εξομολόγησι.

Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεϊτης 

Η μετάνοια είναι ατέλεστος

Oλες οι αρετές δύνανται, με την χάρι του Θεοϋ, να τελειοποιηθούν από τον άνθρωπο· την μετάνοια ουδείς δύναται να την τελειοποιήση, διότι μέχρι της τελευταίας μας αναπνοής έχομε ανάγκη της μετανοίας, επειδή σφάλλομε εν ριπή οφθαλμού, οπότε η μετάνοια είναι ακατάκτητος.
 
Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας

Ο χρόνος φεύγει, τα έτη κυλούν και όλο και πλησιάζομεν δια την αιωνιότητα

Η μετάνοια είναι ατέλεστος, όλαι αι αρεταί δύνανται με την χάριν του Θεού, να τελειοποιηθούν από τον άνθρωπον. Την μετάνοιαν ουδείς δύναται να την τελειοποιήση, διότι μέχρι και της τελευταίας ημών αναπνοής έχομεν ανάγκην της μετανοίας, διότι σφάλλομεν εν ριπή οφθαλμού, οπότε η μετάνοια είναι ακατάκτητος.

Ω, πόσον αγαθός ο Θεός! Δικαίως λοιπόν θα κολασθούν οι συναμαρτωλοί μου, διότι παρεγνώρισαν την άπειρον ευσπλαγχνίαν του ουρανίου Πατρός. Ενώ λοιπόν ως άνθρωποι σφάλλομεν, μας έρχεται οκνηρόν το να είπωμεν το « ήμαρτον »!

Και πως θα το είπωμεν, εφ’ όσον έχομεν, εγώ πρώτος, την λήθην και την ραθυμίαν με συμβοηθόν την υπερηφάνειαν, ισχυρά εμπόδια προς τον δρόμον της ταπεινώσεως! Μας τον έδειξεν ο Χριστός δια του Σταυρού Του, αλλά δυστυχώς θεληματικώς κωφεύομεν προς μεγίστην μεταμέλειάν μας.

Ο χρόνος φεύγει, τα έτη κυλούν και όλο και πλησιάζομεν δια την αιωνιότητα. Το βλέπομεν, ενώ μία νάρκη διανοητική μας δεσμεύει, έως να βληθώμεν, εγώ πρώτος, εις την κόλασιν! Ο Θεός μου, ο λυτρωσάμενος το ανθρώπινον γένος εκ της δουλείας του εχθρού, ρύσαι και ημάς από την μέλλουσαν καταδίκην, όταν θα έλθης να κρίνης τον κόσμον, αποδίδων εκάστω κατά τα έργα αυτού.

Είθε δι’ ευχών σου να εύρω έλεος, όταν κρίνεται η ελεεινή μου ψυχή, διότι δειλιώ απαντήσαι τω φοβερώ Κριτή ελεγχόμενος υπό του ιδίου μου συνειδότος.

Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας