Cry out the name of God; He is ready to help everyone who asks. Do not forget the prayer; man’s entire being is sanctified by the prayer. It is the only thing which those who do not struggle to the point of shedding blood are unable to do. What is more beautiful than prayer! Whoever prays is enlightened and comes to know the will of God. And how does he know it? When he prays well, of course. And when does he pray well? When he sends his prayers to God with all the right ingredients. And what are the ingredients that make prayer savory? Humility, tears, self-reproach, simplicity, and especially obedience with love. Prayer sheds light, and this light shows the right path which God wills. The prayer should be said without flagging; by praying thus you will remain invulnerable on all sides. When you find yourselves in a state of passionate thoughts, resume the prayer eagerly and assiduously, and immediately you will find relief. Hold on to the Jesus prayer steadfastly.
Elder Ephraim of Arizona
Μην ομιλήτε πολλά, φεύγετε την αντιλογίαν, την φιλονεικίαν, την περιττολογίαν και όλα όσα προέρχονται από την απρόσεκτον γλώσσαν. Διώκετε, τους κακούς λογισμούς από τον νουν σας, μόλις εμφανισθούν, καθώς και τας αισχράς φαντασίας. Διότι αύται πολυκαιρίζοντας έσωθεν εις τον νουν και την καρδίαν δημιουργούν κατάστασιν, ενώ, όταν προσέξωμεν από την αρχήν της εμφανίσεως της αισχράς φαντασίας και κατόπιν αυτής του αισχρού λογισμού, διάγομεν εν ειρήνη και απολαμβάνομεν την της καθαρότητος ηθικήν ικανοποίησιν. Δια τούτο, τέκνα μου, ας προσέξωμεν τους εαυτούς μας εις κάθε είσοδον ποικίλων κακών λογισμών, διότι ο ίδιος τρόπος ισχύει δια κάθε κακόν λογισμόν. Οιοσδήποτε τοιούτος, όταν εύρη απρόσεκτον τον νουν, εισέρχεται και δημιουργεί, αναλόγως με το πάθος, την ανωτέρω εκτεθείσαν νοσηράν ηθικώς κατάστασιν. Λοιπόν, επειδή ο μοναχός πολεμείται κυρίως από λογισμούς, εκείνο που τον σώζει είναι η νήψις!
Η νήψις παράγεται από το ρήμα νήφω, δηλαδή προσέχω, αγρυπνώ, γρηγορώ, επισκοπώ. Όταν και ημείς προσέχωμεν, αγρυπνώμεν, γρηγορώμεν, και επισκοπώμεν, τότε ο οίκος της ψυχής μας θα διατηρήται καλώς και θα σώσωμεν τας ψυχάς μας, δια τας οποίας αγωνιζόμεθα καθ’ όλην την ζωήν μας.
Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης
What is a more beautiful example than that of the Lord Jesus! Didn’t obedience towards His Father lead Him to the Cross and death? Couldn’t He, being of the essence with the Father, have opposed this? But no, He walked with sweat; He fell to His knees with pain beneath the weight of cutting off His will as He ascended Golgotha. But He had to ascend it, reach the top, be lifted up on the glorious—and to the demons, dreadful—Cross, and there on it show perfect and absolute obedience, and receive the unfading crown of eternal glory. This is how the resurrection of our soul is gained, and not by vacillating between obedience and disobedience with self-will. The crown is not acquired like that, but by a willingness to sacrifice. All obstacles are surmounted by the strong thought of preferring to die rather than betray the obedience of doing one’s duty.
Elder Ephraim of Arizona
The Christian struggle is glorious, for the prize is not something ephemeral, but it is eternal glory up in heaven! Blessed is he who is wise in God, for no account will be demanded from him, and he will not find himself in a difficult position when God calls him to give an account for his time on earth. We waste time with no regret. When we leave this world, we shall realize the damage we have suffered by letting time escape from us. The days are passing with no reckoning. Realizing this saves us, even if it is only during the final days of our life.
Elder Ephraim of Arizona
Αγωνίζου, παιδί μου, όπως φέρης καρπούς εις την ψυχήν σου, διότι αναλόγως των κόπων του έκαστος θα λάβη και θέσιν κοντά εις τον Κύριον Ιησούν. Μη φοβού, θα διέλθωμεν δια πυρός και ύδατος, δηλαδή δια πυρός μεν, όταν οι πειρασμοί, μας φαίνωνται ωσάν φωτιά εις την ενέργειάν των, ως οι αισχροί λογισμοί, του μίσους, του φθόνου κ.λ.π., δι’ ύδατος δε, όταν μας έρχωνται οι λογισμοί απογνώσεως και απελπισίας, που βυθίζουν την ψυχήν ως εις ύδατα. Μετά την διέλευσιν του πυρός και του ύδατος θα μας αναβιβάση εις την πνευματικήν αναψυχήν της απαλλαγής εκ των χαμαιζήλων λογισμών και εις την χαριζομένην εκ της χάριτος απάθειαν.
Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης
Immense is the benefit of the Divine Liturgy, of commemorations for the departed, etc.—of course, they are only full of benefit for those who repented, who had some signs of virtues, but did not have time to knead the bread of virtues due to negligence, indolence, and procrastination. For those people, the prayers of the Church and personal prayers, alms, philanthropic deeds, etc., fill up their deficiencies, through the abundance of God’s mercy! St. Cyril of Jerusalem says that in every Liturgy, all who are commemorated, for whom intercession is being made, receive immense benefit. The new Saint Photini the Nun of Asia Minor, in one of her many ecstasies of soul, saw a man who looked like a priest who said to her, “My daughter, give your names to the priest; give him also money for his toil to commemorate them, for the souls of those who have died receive great benefit! See to it that you do not forget to give the names to the priest!” The greatest charity, the greatest good, which more than anything else relieves a soul that finds itself in the other world, is the sacrifice of the divine Lamb upon the holy altar in the holy Liturgy. The benefit is immense because the innocent Lamb of God is sacrificed in order to purify men from their sins and to free them from the various bonds of captivity to the passions.
Elder Ephraim of Arizona
Μεγίστη η ωφέλεια εκ της θείας Λειτουργίας, μνημοσύνων κ.λ.π., πλήρης δε βεβαιότης ωφελείας δι΄ εκείνους που μετενόησαν, που είχαν μικράν ζύμην αρετών και λόγω αμελείας, ραθυμίας, και αναβολής από καιρού εις καιρόν, δεν επρόφθασαν να ζυμώσουν το ψωμί των αρετών. Εις τούτους την έλλειψιν την αναπληρώνουν αι προσευχαί της Εκκλησίας και αι ιδιωτικαί, αι ελεημοσύναι, αι φιλανθρωπίαι κ.λ.π., δια πλήθος ελέους Θεού! Ο άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων λέγει ότι κατά πάσαν Λειτουργίαν μεγίστην ωφέλειαν λαμβάνουν πάντες οι μνημονευόμενοι, υπέρ ων η δέησις γίνεται. Η νέα οσία Φωτεινή η εκ Μικράς Ασίας, εις μίαν από τας πολλάς εκστάσεις της ψυχής της, βλέπει έναν ιεροπρεπή άνδρα, ωσάν ιερέα και της λέγει: «Κόρη μου, να δώσης τα ονόματά σου εις τον παπά, να του δώσης και τον κόπον του να τα μνημονεύη, διότι πολλήν ωφέλειαν λαμβάνουν αι ψυχαί των αποθαμένων! Πρόσεχε μη ξεχάσης να δώσης τα ονόματα εις τον παπά!».
Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης
You say that your brother was hungry, thirsty, and so on when he was sick, and he blasphemed. You also said that your brother was committing a mortal sin.
God, though, Who is very compassionate, wanted to bring him to a realization of his guilt so that he would repent, so He gave him this illness out of paternal love as a spiritual medication to cure his soul of its illness. If you had looked after your brother and offered him every bodily comfort, what pains would he have suffered for God to see and have pity on him? You should realize that the more he was tormented, the more his penalty was lightened! God gave him the illness and allowed the brethren to neglect their duty towards him so that his conscience would make him feel remorse and repent. He is like a patient who is given medicine by a doctor, but lacks the necessary patience. Thus, he curses and grumbles at the doctor, which only leads to his own demise.
Elder Ephraim of Arizona
Δύνασαι να απαριθμήσης την ευσπλαχνίαν του Θεού; Τα αμαρτήματα του χειροτέρου ανθρώπου εμπρός εις την ευσπλαχνίαν του Θεού είναι ως μία «φούχτα αμμούδα» μέσα εις τον ωκεανόν, δεν υπάρχει αμαρτία νικώσα την ευσπλαχνία του Θεού. Ο Θεός εικονίζεται ωσάν την μητέρα μας, δύναται να νικήση αμαρτία τέκνου την αγάπην της μητρός; Εάν μία μητέρα φιλή τόσον το παιδί της, πόσον απείρως φιλεί ημάς ο Θεός, ο Οποίος εναργώς το απέδειξε, σταυρωθείς επί Σταυρού; Ο Απόστολος Πέτρος τρις ηρνήθη τον Κύριον και η μετάνοια τον ανεκάλεσε. Ο μέγας διώκτης των χριστιανών, ο Απόστολος Παύλος, δια της μετανοίας κατεστάθη κορυφαίος. Πόρνας, ληστάς, τελώνας και άλλους μυρίους ενόχους, η μετάνοια τους εξαγιάζει. Δια τούτο απόβαλε την στενοχωρίαν σου και τον έλεγχον της συνειδήσεως. Γενού εύελπις, λάβε θάρρος, και δίωκε κάθε λογισμόν απελπισίας.
Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης
